6. Vector Art Award - Edycja 2026
Organizator: vector+
Partner strategiczny: PROFBUD
6. Vector Art Award - Edycja 2026
Organizator: vector+
Partner strategiczny: PROFBUD
Słowo roku 2026 - Obecność

6. edycja VECTOR ART AWARD

Żyjemy w świecie, który nieustannie walczy o naszą uwagę. Powiadomienia, komunikaty i niekończący się strumień informacji sprawiają, że coraz trudniej naprawdę być – tu i teraz. Dlatego słowem 6. edycji VECTOR ART AWARD jest OBECNOŚĆ. Obecność to świadomy wybór uważności. To umiejętność zatrzymania się i dostrzeżenia drugiego człowieka. To bycie w relacji – z innymi, z otaczającą nas przestrzenią i z samym sobą. To chwile, które budują zaufanie, wspólnotę i poczucie sensu, choć często pozostają niezauważone. Dziś prawdziwa obecność staje się wartością. To nie tylko fizyczne bycie w jednym miejscu, ale gotowość do słuchania, współtworzenia i przeżywania. To jakość uwagi, którą poświęcamy ludziom, miejscom i doświadczeniom. W świecie nieustannego pośpiechu obecność jest odwagą, by zwolnić i świadomie uczestniczyć w tym, co naprawdę ważne.

VECTOR ART AWARD to konkurs promujący najlepsze prace artystyczne, które interpretują coroczne Słowo Roku Vector+. Spośród wszystkich zgłoszeń Jury wybierze 10 najlepszych prac, które zostaną zaprezentowane na wystawie w budynku Vector+. Następnie społeczność biurowca wybierze swojego faworyta w głosowaniu. Autor zwycięskiej pracy otrzyma nagrodę pieniężną w wysokości 5 000 PLN.

ZWYCIĘZCA
6. Edycji VECTOR ART AWARD

Autor: Monika Grobelna
Tytuł: Obecność, to świadomość, że ktoś idzie razem z nami...

Autor: Monika Grobelna

Tytuł: Obecność, to świadomość, że ktoś idzie razem z nami...

Opis pracy:
Szli obok siebie, powoli, w swoim rytmie.... ten kadr mnie urzekł, ale tez trochę pozazdrościłam tym Państwu, troszkę mnie też zasmucił, bo moich Rodziców już nie zobaczę razem i na takim wspólnym spacerze... Nie widać ich twarzy, a jednak gest splecionych dłoni mówi więcej niż słowa. Ten moment mnie zatrzymał i chciałam go zatrzymać.
 
Czasem najważniejsze jest po prostu być obok. Wspólna droga, codzienny spacer, dotyk dłoni i poczucie, że nie idzie się samotnie. Zwyczajna chwila staje się symbolem więzi, która trwa mimo upływu czasu.

PRACE FINAŁOWE

Autor: Agnieszka Szeflińska
Tytuł: KIM JESTEŚ?
Technika wykonania: 48x33x13 płaskorzeźba, ceramika, wypał raku, elementy elektroniki 2026

Autor: Agnieszka Szeflińska

Tytuł: KIM JESTEŚ?

Technika wykonania:
48x33x13 płaskorzeźba, ceramika, wypał raku, elementy elektroniki 2026

Opis pracy:
Kim jesteś?
 
Tors pozbawiony głowy i twarzy pozostaje jedynie fragmentem ciała – obecnością pozbawioną tożsamości. Pęknięcie przecinające jego powierzchnię odsłania wnętrze, w którym organiczne formy spotykają się z układem elektronicznym. Czerwone przewody przypominają żyły, ale są również technicznymi połączeniami. Trudno wskazać granicę, w której kończy się ciało, a zaczyna technologia.
 
To, co zwykle pozostaje ukryte, zostaje ujawnione. Wnętrze nie daje jednak odpowiedzi – przeciwnie, rodzi kolejne pytania. Czy obecność można rozpoznać po samym ciele? Czy potrzebuje ono pamięci, relacji, komunikacji? A może coraz częściej określają nas niewidoczne systemy, z którymi jesteśmy połączeni?
 
„Kim jesteś?” jest pytaniem skierowanym zarówno do pozbawionej twarzy postaci, jak i do odbiorcy. Nie wskazuje odpowiedzi. Pozostawia przestrzeń na rozpoznanie własnej obecności – pomiędzy tym, co biologiczne, a tym, co stworzone przez człowieka.

Autor: Alex Schiele
Tytuł: OBECNOŚĆ-Tu i Teraz
Technika wykonania: praca na szkle, technika autorska, unikat o lustrzanej naturze, średnica 35 cm, rok 2026

Autor: Alex Schiele

Tytuł: OBECNOŚĆ-Tu i Teraz

Technika wykonania:
praca na szkle, technika autorska, unikat o lustrzanej naturze, średnica 35 cm, rok 2026

Opis pracy:
Jako artystka szkła tworzę prace, w których światło, obserwacja i świadoma obecność „Tu i teraz” stają się istotną częścią procesu twórczego jak i odbioru samych prac. Prezentowana praca inspirowana jest formą mandali, symbolem skupienia, wewnętrznej harmonii i cykliczności.
 
Kompozycję tworzy wielokrotnie, ręcznie zapisane pismem lustrzanym słowo "Obecność", układające się koncentrycznie w kolejne okręgi. Powtarzalność słowa tworzy rytm, który prowadzi wzrok ku centralnemu punktowi, wyznaczającemu miejsce skupienia i uwagi. Sam proces zapisywania słowa był dla mnie formą medytacji i świadomego zatrzymania. Każdy znak powstawał w skupieniu, w pełnej obecności chwili.
 
Lustrzana natura pracy sprawia, że dzieło staje się także przestrzenią spotkania z odbiorcą. Osoba stająca przed obiektem dostrzega w nim własne odbicie i tym samym staje się częścią kompozycji. Praca zmienia się w zależności od światła, pory dnia i perspektywy patrzącego, za każdym razem ujawniając inną możliwość jej odbioru. Zaprasza do zatrzymania, inspiruje do bycia obecnym.
 
Praca posiada tajemnicę. Dopiero odpowiednio skierowane światło odsłania ukrytą treść lustrzanego zapisu, rzucając na otoczenie projekcję grafiki. To odniesienie do tego, że nie wszystko, co widzimy, jest tym, czym się wydaje. To, co istotne, potrzebuje światła, czasu i uważności, aby mogło zostać dostrzeżone.
 
Praca nie ma jednego, zamkniętego obrazu. Powstaje na nowo w oczach każdego odbiorcy, który zatrzyma się przed nią choć na chwilę.
 
Zapraszam do obserwacji własnej obecności - tu i teraz.

Autor: Ewa Sobczak
Tytuł: Miejsce dla...
Technika wykonania: fotografia cyfrowa, 2026

Autor: Ewa Sobczak

Tytuł: Miejsce dla...

Technika wykonania:
fotografia cyfrowa, 2026

Opis pracy:
Obecność, tak bardzo ważna w naszym życiu. Nie tylko ta fizyczna, również ta duchowa, niematerialna...
 
Moja fotografia przedstawia kobietę stojącą pośrodku pola, tuż obok niej jest stare, puste krzesło. Krzesło z jej dzieciństwa. Czy symbolizuje ono nadejście kogoś? A może wręcz przeciwnie-odejście?
 
Ziemia jest już zaorana, nic z niej nie wzejdzie.
 
Ona nadal trwa i jest obecna. Obecna w naturze, bo wie, że on też tam jest.
 
Fotografia została poddana autorskiej obróbce. Postawiłam na czerń i biel, aby mocniej oddać charakter obecności, o której chciałam opowiedzieć.

Autor: Marcin Wesołowski
Tytuł: Obecność limitowana
Technika wykonania: praca wykonana kredkami prismacolor na tekturze 3mm o wielkości 42 x 30 cm

Autor: Marcin Wesołowski

Tytuł: Obecność limitowana

Technika wykonania:
praca wykonana kredkami prismacolor na tekturze 3mm o wielkości 42 x 30 cm

Opis pracy:
„Obecność limitowana” przedstawia trzy osoby siedzące przy wspólnym stole. Piją kawę, znajdują się blisko siebie, uczestniczą w tej samej codziennej sytuacji. Pozornie są razem. Każda z postaci pozostaje jednak zamknięta we własnym świecie. Ich spojrzenia nie spotykają się, gesty są oszczędne, a cisza staje się niemal czwartym uczestnikiem spotkania.
 
Praca opowiada o różnicy pomiędzy fizyczną obecnością a prawdziwym byciem z drugim człowiekiem. Możemy siedzieć obok siebie, dzielić stół, przestrzeń i czas, a jednocześnie pozostawać od siebie bardzo daleko. Obecność nie jest więc tutaj stanem oczywistym. Wymaga uwagi, otwarcia i gotowości do zauważenia drugiej osoby.
 
Centralna postać nalewa kawę. Ten prosty, codzienny gest jest jedynym wyraźnym ruchem w niemal nieruchomej scenie. Można odczytać go jako próbę podtrzymania więzi, rytuał pozwalający ludziom przez chwilę pozostać razem.
 
Obraz nie rozstrzyga, czy przedstawione osoby są sobie bliskie, obce, czy może kiedyś były bliżej. Interesuje mnie moment zawieszenia pomiędzy wspólnotą a samotnością. Chwila, w której wszyscy są obecni, ale niekoniecznie dostępni dla siebie.
 
W świecie, w którym coraz częściej dzielimy przestrzeń bez dzielenia uwagi, obecność staje się czymś ograniczonym. Limitowanym.

Autor: Agnieszka Banasiak
Tytuł: Dzień dziecka
Technika wykonania: 100x80, akryl, 2026

Autor: Agnieszka Banasiak

Tytuł: Dzień dziecka

Technika wykonania:
100x80, akryl, 2026

Opis pracy:
„Dzień Dziecka” jest dla mnie opowieścią o dzieciństwie, pamięci i sposobie patrzenia na drugiego człowieka. Przede wszystkim jednak jest o bezgranicznej miłości, z jaką patrzymy na dziecko – z czułością, zachwytem, troską i bez oceniania. To spojrzenie, w którym dziecko może po prostu być sobą.
 
Kobieta na obrazie patrzy gdzieś poza kadr, a ja chciałam, aby jej spojrzenie stało się również pytaniem skierowanym do nas samych: czy potrafimy patrzeć na siebie z taką samą czułością, z jaką patrzymy na dziecko?
 
W każdym z nas wciąż tkwi dziecko – ta mała osoba, którą kiedyś byliśmy. Dorastając, często o niej zapominamy. Uczymy się wymagać od siebie coraz więcej, oceniać siebie surowiej i odkładać własne potrzeby na później. A przecież czasami wystarczyłoby spojrzeć na siebie tymi samymi „oczami”, którymi patrzymy na dziecko – z czułością, wyrozumiałością i miłością. Być może wtedy łatwiej byłoby nam siebie zrozumieć.
 
Żółte dmuchane koło jest dla mnie bardzo osobistym symbolem dzieciństwa. Przypomina mi czas, kiedy mieszkałam w Darłowie i z mamą chodziłam nad morze. Przywołuje lato, morze, bliskość i poczucie bezpieczeństwa. Jest również symbolem ratunku i oparcia – czegoś, czego potrzebujemy w każdym wieku.
 
Draże na głowie to moje ulubione słodycze z czasów PRL-u. Są małym, nostalgicznym szczegółem przywołującym smak, atmosferę i obrazy dzieciństwa. Wprowadzają do obrazu element zabawy, nostalgii i surrealistycznego humoru.
 
„Dzień Dziecka” jest dla mnie opowieścią o obecności – tej, którą nosimy w sobie. O ludziach, miejscach i chwilach, które mijają, ale pozostawiają w nas swój ślad. O dziecku, które mimo upływu czasu nadal jest częścią nas. Może więc obecność zaczyna się właśnie wtedy, gdy potrafimy zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na siebie z czułością i wyrozumiałością, a wtedy obecni zauważają nas, a my ich.

Autor: Natalia Sokołowska
Tytuł: Sto lat
Technika wykonania: 50x60 w ramie, olej na płótnie, 2026

Autor: Natalia Sokołowska

Tytuł: Sto lat

Technika wykonania:
50x60 w ramie, olej na płótnie, 2026

Opis pracy:
Sto lat - te nietrafione słowa, w dniu urodzin ukochanej osoby doświadczonej wiekiem, wypowiadane pospiesznie (ale w dobrej wierze), potrafią ugrząźć w powietrzu i doprowadzić do gorzkiej refleksji o pobożności tych życzeń. O tym, że czasem nawet rok dłużej staje się darem, szczęśliwym losem na loterii. Że może jeszcze chwilę, że jak nie sto lat, to chociaż jeszcze rok albo przynajmniej dużo zdrowia.
 
Obraz opowiada o zanikającej obecności. Tworzy swoisty rachunek sumienia własnej obecności w obliczu kruchych chwil.

Autor: Bartłomiej Nowak
Tytuł: Trwam
Technika wykonania: 60x80cm, farby olejne na płótnie, 2026

Autor: Bartłomiej Nowak

Tytuł: Trwam

Technika wykonania:
60x80cm, farby olejne na płótnie, 2026

Opis pracy:
Obraz „Trwam” opowiada o uporczywej próbie pozostania sobą w rzeczywistości, w której nieustannie wywierany jest nacisk. Jest to odzwierciedlenie stanu, w którym człowiek nie może uniknąć ani zmienić ciężaru codzienności, własnych emocji czy myśli. Tytułowe „trwanie” nie jest biernym oczekiwaniem, lecz świadomym, trudnym aktem oporu, próbą utrzymania własnej tożsamości i zaznaczeniem własnej egzystencji w przytłaczającej przestrzeni. Obraz jest usiłowaniem przedstawiania obecności, z zachowaniem własnego „ja” w wymagającej rzeczywistości, od której nie można uciec.

Autor: Agnieszka Potocka-Makoś
Tytuł: Macierz / Matrix
Technika wykonania:60x100 cm, akryl na płótnie lnianym i haft w oprawie drewnianej, 2026

Autor: Agnieszka Potocka-Makoś

Tytuł: Macierz / Matrix

Technika wykonania:
60x100 cm, akryl na płótnie lnianym i haft w oprawie drewnianej, 2026

Opis pracy:
Obraz „Macierz / Matrix” jest wizualną metaforą współczesnego paradoksu hiperłączności – stanu, w którym nieustanny, technologiczny szum maskuje prawdziwą obecność żywego człowieka. Ukazany został on jako miękki, cielesny i organiczny obiekt w dolnym prawym rogu dolnego panelu, który, mimo iż, pozostaje tam wrośnięty, zakotwiczony, absolutnie nie może bezpiecznie podpiąć się pod zimną cyfrową przestrzeń. Pępowina tej ludzkiej jednostki zawija się za krawędź swojej przestrzeni, nie szukając nawet możliwości złączenia się z cyfrową siecią, która nieuważnie mogłaby ją pochłonąć, bez wzbudzenia w niej najmniejszej emocji. Zagarnąć i... wygasić? To świadoma obecność, która zna swoją wartość, boi się przestać istnieć dla siebie.
 
Opadające bezwładnie zerwane nici górnego panelu na dolny omijają ludzką komórkę, nie łączą się z nią, gdyż połączenie to może zostać zainicjowane tylko z woli żywego organizmu. On zaś od tego ucieka, podświadomie znając to zagrożenie. Środkowa czarna matowa przestrzeń podkreśla tę przepaść.
 
Możliwości nieograniczonego kontaktu cyfrowego sprawiają, że nasza uważność zostaje uśpiona, a nadmierne zanurzenie się w świecie cyfrowych relacji konsekwentnie niszczy spotkanie się ludzi twarzą w twarz i bycie tu i teraz.
 
Praca składa się z dwóch fizycznie odseparowanych płócien, zamkniętych w jednej ramie. Górny panel obrazuje sferę cyfrową i czeluść ekranu, na którą nałożona jest zaawansowana architektura danych haftowanych nicią z licznymi zakłóceniami. Dolny zaś to przestrzeń życia. Rama obrazu, pozostająca integralną częścią całej kompozycji, pozwala ukazać zaś nadzwyczajne możliwości żywego organizmu, który potrafi przeniknąć poza ramy, w których można uwięzić technologię.

Autor: Kinga Stanowska
Tytuł: Pary i single
Technika wykonania: 70 × 70 × 2 cm, technika: haft na płótnie, 2026 rok

Autor: Kinga Stanowska

Tytuł: Pary i single

Technika wykonania:
70 × 70 × 2 cm, technika: haft na płótnie, 2026 rok

Opis pracy:
„Pary i single” (70 × 70 × 2 cm) to praca tekstylna wykonana w technice haftu.
 
Punktem wyjścia do jej stworzenia była potrzeba zrozumienia mechanizmów komunikacji i budowania relacji we współczesnej sieci połączeń. Praca ukazuje zarówno możliwość nawiązania relacji, jak i doświadczenie pozostawania osobno.
 
Oglądany z daleka haft tworzy całość — wspólną przestrzeń, koło, sieć, zbiorowość. Dopiero z bliska ujawniają się pojedyncze elementy oraz relacje między nimi.
 
Obecność nie oznacza tutaj jedynie fizycznego bycia obok innych. Można być częścią wspólnej przestrzeni, a jednocześnie pozostawać poza relacją. Można też nawiązać połączenie poprzez niemal niezauważalny gest.

Autor: Katarzyna Pomorska
Tytuł: Medytacja w sercu Sajgonu

Autor: Katarzyna Pomorska

Tytuł: Medytacja w sercu Sajgonu

Opis pracy:
W odpowiedzi na hasło "Obecność" 6. edycji Vector Art Award, przedstawiam swoją prywatną przestrzeń wyciszenia. Jest daleka od ideału – próbuję medytować pośrodku najruchliwszych dzielnic Sajgonu, jednego z najbardziej zaludnionych i chaotycznych miast świata (i chyba stąd powiedzenie „totalny Sajgon”). Właśnie w takim miejscu podjęłam się próby transformacji buzujących we mnie emocji by powrócić do stanu pełnej obecności. Zdjęcie, które przesyłam to zapis performansu, który zrealizowałam w czerwcu tego roku podczas rezydencji artystycznej w Nguyễn Art Foundation.

Poprzednie edycje

Słowo roku 2025 - Wybór
Słowo roku 2024 - OLIMPIZM
Słowo roku 2023 - EMOCJE
Słowo roku 2022 - JEDNOŚĆ
Słowo roku 2021 - WYZWANIE